Εισήγηση πάνω στα ζητήματα τεχνολογικής & οικονομικής ανάπτυξης στον κλάδο των μονώσεων

Εισήγηση πάνω στα ζητήματα τεχνολογικής & οικονομικής ανάπτυξης στον κλάδο των μονώσεων

Civiltech

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΩΝ ΜΟΝΩΣΕΩΝ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η παρούσα εισήγηση έχει στόχο να επισημάνει ένα σημαντικότατο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως κλάδος οι εταιρείες μόνωσης (βιομηχανίες παραγωγής, εφαρμοστές, έμποροι και αντιπρόσωποι μονωτικών υλικών) το οποίο όμως αποτελεί πρόβλημα για το σύνολο της οικονομίας της χώρας και την ανταγωνιστικότητά της.

Αναφερόμαστε στην έλλειψη τεχνικών επαγγελματικών σχολών φοίτησης και κατάρτισης για υποψήφιους τεχνίτες ή τεχνικούς. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν τεχνικοί μονώσεων με πιστοποιημένες δεξιότητες και κουλτούρα αναζήτησης της βέλτιστης ποιότητας που θα βασίζεται σε ενδελεχείς Εθνικές Προδιαγραφές και δυνατότητα οργάνωσης – σχεδιασμού και ολοκλήρωσης ενός έργου ή μιας εφαρμογής που θα τους ανατεθεί, με βάση αυτές τις Προδιαγραφές. Αυτό δυσκολεύει τη στελέχωση των εταιρειών μας με εξειδικευμένο προσωπικό και παράλληλα δυσχεραίνει τη δυνατότητα ανάπτυξης και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεών μας.

Η εισήγηση αυτή αναπτύσσεται ως εξής:

1. Ανάλυση της σημερινού «τοπίου»
2. Επιπτώσεις και διαμόρφωση νοοτροπιών που προκαλούν μεγάλα κόστη και ανορθολογικό τρόπο σκέψης που διαχέονται σε όλη την κοινωνία.
3. Τι συμβαίνει σε πιο επιτυχημένες οικονομίες ξένων χωρών.
4. Πως θα μπορούσε να υλοποιηθεί ένα πλαίσιο δράσης για την ίδρυση επαγγελματικών σχολών. Σχεδιασμός-Παρακολούθηση-Υλοποίηση.

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

Αν σήμερα κάποιος που κινείται σε μια μεγάλη πόλη της Ελλάδας, σηκώσει τα μάτια του και εστιάσει στα κτήριά της, ή στις κατασκευές, θα εκπλαγεί από τις υγρασίες, τους αποχρωματισμούς, τις αποσαθρώσεις, τα σκουριασμένα σίδερα στο μπετόν των κτηρίων, τους ανοιχτούς αρμούς και τις εκατοντάδες ανά κτήριο ρωγμές μικρές ή μεγάλες. Τα σπασμένα πεζοδρόμια και ράμπες, τις υπέργειες γέφυρες που στάζουν, τα δέντρα που οι ρίζες τους έχουν σηκώσει τα πεζοδρόμια και τις μάντρες, τα καπάκια των αποχετευτικών αγωγών που ταλαιπωρούν τις αναρτήσεις των αυτοκινήτων μας κλπ.

Ο κατάλογος αυτός μπορεί να συμπληρωθεί με χιλιάδες εντοπισμούς τέτοιων προβληματικών κατασκευών που έχουμε συνηθίσει να τις αναφέρουμε ως «κακοτεχνίες» ή ακόμη χειρότερα δεν τις αναγνωρίζουμε καν ως τέτοιες.

Ο όρος όμως κακοτεχνία, υποδηλώνει αδιαφορία, πρόθεση ή σκοπιμότητα για χαμήλωμα του κόστους. Και ενώ ως ένα ποσοστό υπάρχουν και αυτά, στην πραγματικότητα «η κακοτεχνία» στη χώρα μας είναι ημιμάθεια ή καλύτερα ελλιπής κατάρτιση. Η «κακοτεχνία» στη χώρα μας είναι έλλειψη ενδελεχών Εθνικών Τεχνικών Προδιαγραφών και Σχολών που θα εκπαιδεύουν το επαγγελματικό τεχνικό δυναμικό της χώρας.

Εκπαιδευμένοι τεχνίτες συνεπώς δεν υπάρχουν στην αγορά και όσοι υπάρχουν (δυσεύρετοι) συνήθως παρουσιάζουν μεγάλα προβλήματα στην κατάρτισή τους καθώς όλοι είναι εμπειροτέχνες. Τα ελάχιστα ΚΕΚ που ασχολούνται με την εκπαίδευση τεχνιτών μόνωσης, στην πραγματικότητα δεν αποτελούν σχολές αλλά προσπάθειες πάνω στη γραμμή της δια βίου μάθησης. Εξήντα ή ογδόντα ώρες σεμιναρίων δεν μπορούν να παράξουν τεχνίτες μόνωσης. Ας μη μιλήσουμε δε για την πρακτική εξάσκηση που παρέχουν στους καταρτιζόμενους.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι πιστοποιημένοι τεχνίτες από τέτοια ΚΕΚ, στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν είναι εργατοτεχνικό προσωπικό αλλά εκπρόσωποι μονοπρόσωπων εταιρειών εφαρμογής, οι οποίοι δεν βρίσκονται τις περισσότερες στο έργο αλλά τρέχουν για να κλείσουν δουλειές και στις εταιρικές τους υποχρεώσεις. Η πιστοποίηση είναι γι' αυτούς κάτι παραπάνω που το προβάλουν αλλά στην πραγματικότητα δεν εφαρμόζουν αυτά που παρακολούθησαν.

Στη χώρα μας πράγματι «είσαι ό,τι δηλώσεις» και αυτό δεν είναι διαπίστωση αλλά διαιωνιζόμενη πρακτική, η οποία έχει καταλήξει τόσο αυτονόητη, ώστε ελάχιστοι το αντιλαμβάνονται ως πρόβλημα, ως κακοδαιμονία και ανασταλτικό παράγοντα κάθε προσπάθειας για οικονομική πρόοδο και ανάπτυξη.

ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΣΤΗ ΚΑΙ ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ ΠΟΥ ΔΙΑΧΕΟΝΤΑΙ ΣΕ (ΚΑΙ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ ΕΝΤΕΛΕΙ) ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Σήμερα ως επιχειρηματίες στο χώρο των εφαρμογών μονώσεων, αναγκαζόμαστε εμείς οι ίδιοι να εκπαιδεύουμε το προσωπικό μας όπως και όσο γνωρίζουμε τις ορθές πρακτικές εφαρμογής. Και αν κάποιος τεχνίτης αποχωρήσει, για οποιοδήποτε λόγο, από την επιχείρηση είμαστε αναγκασμένοι να ξαναεκπαιδεύσουμε τον αντικαταστάτη του. Αν φύγει και πάει σε άλλη εταιρεία, μεταφέρει και την τεχνογνωσία μας σε αυτήν, οπότε πληρώσαμε έναν τεχνίτη για να εκπαιδεύσουμε στο τέλος τον ανταγωνιστή μας.

Αν κάνουμε αναφορά σε προδιαγραφές, επειδή ο κόσμος δεν ξέρει τι σημαίνουν αυτές (ακόμη και ο τεχνικός κόσμος) καθώς δεν έχει εξοικειωθεί με Πρότυπα και Κανονισμούς εφαρμογής, οι υποψήφιοι πελάτες θεωρούν αμέσως ότι είμαστε ακριβοί. Και πράγματι ως ένα σημείο είμαστε, γιατί μια ορθή εφαρμογή, εκτός από ποιοτικούς κανόνες εφαρμογής και ποιοτικά υλικά, απαιτεί και ολοκληρωμένα συστήματα με πολλά παρελκόμενα που διασφαλίζουν την αξιοπιστία και τη μακροβιότητα ενός αναληφθέντος έργου.

Εξαιτίας των παραπάνω που πολύ συνοπτικά αναφέρουμε, ο ανταγωνισμός στην αγορά διεξάγεται στο φθηνότερο που κατασταλάζει τελικά στο χειρότερο. Χειρότερη εφαρμογή, χειρότερο κατασκευαστικό αποτέλεσμα, βιασύνη, απελπισία σε αυτούς που επιζητούν την ποιότητα στις προσφερόμενες υπηρεσίες τους, δεν ασφαλίζουν το προσωπικό τους, δεν κόβουν παραστατικά, αφού ο ιδιώτης τους πιέζει σε αυτή την κατεύθυνση για να γλιτώσει τον ΦΠΑ και άρα δημιουργούν αθέμιτο ανταγωνισμό.

Οι εγχώριοι παραγωγοί επίσης ανταγωνίζονται στην παραγωγή φθηνότερων προϊόντων (καθώς σε αυτά υπάρχει εγχώρια ζήτηση) και βέβαια η ανταγωνιστικότητά τους προς τα εισαγόμενα ανάλογα προϊόντα μειώνεται διαρκώς.

Το μόνο που αυξάνεται είναι η πλειοδοσία εγγυήσεων ορθής εφαρμογής! Τα είκοσι έτη εγγύησης αποτελούν πλέον παρελθόν και έχουμε περάσει σε εγγυήσεις εφ' όρου ζωής!

Αφήνουμε έξω τα μέτρα ασφαλείας και ατομικής προστασίας των εργαζομένων. Οι οποίοι μάλιστα επειδή δεν έχουν την κουλτούρα (που θα μπορούσε να έχει δοθεί μέσω επαγγελματικών σχολών) δεν μπορούν να πειθαρχήσουν στο να τα τηρούν ακόμα και όταν τα επιβάλει ο εργοδότης τους. Όταν αυτός δε βρίσκεται στο έργο σταματάει και η τήρησή τους.

Επιβλέποντες δεν αντέχουν κοστολογικά και με δεδομένο τον αθέμιτο ανταγωνισμό που περιγράψαμε, να καλύψουν οι επιχειρήσεις του κλάδου.

Θα θέλαμε όμως να τονίσουμε και το εξής παράδοξο. Στη χώρα της υψηλής ανεργίας, ειδικά στους νέους, δεν μπορούμε (ως επιχειρήσεις) να βρούμε τεχνίτες μονώσεων για να καλύψουμε τις ανάγκες της επιχείρησής μας.

Δεν μπορούμε να βρούμε ακόμη και ανειδίκευτους Έλληνες εργάτες που θα θελήσουν να εργαστούν και να εκπαιδευτούν.

Το γιατί νομίζω ότι είναι ευνόητο. Η επαγγελματική εκπαίδευση έχει καταλήξει να είναι η «χωματερή» της γενικής εκπαίδευσης. Ο χώρος «των αποτυχημένων»! Με αυτή τη νοοτροπία που συντηρείται από την απραξία των κυβερνήσεων η χώρα δεν έχει ελπίδα και θα εξηγήσουμε παρακάτω το γιατί.

Αλλά αυτό δε συμβαίνει μόνο στο χώρο των μονώσεων (με το μικρό τους αποτύπωμα στο σύνολο του εγχώριου ΑΕΠ) συμβαίνει σχεδόν σε όλο τον τομέα των κατασκευών και όχι μόνο.

Μεγάλες επιχειρήσεις, όπως είναι ευνόητο, δεν μπορούν να σχηματισθούν και να επιβιώσουν, καθώς όλο αυτό το δυσμενές επιχειρηματικό πεδίο δράσης ποδοπατά στόχους και οράματα. Το ελληνικό επιχειρηματικό πεδίο, είναι ένα ατελείωτο πεδίο τριβής. Δεν αναφέρομαι μόνο στην τριβή με τις δημόσιες υπηρεσίες και τη γραφειοκρατία αλλά τριβής που προκύπτει από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την τριβή που προκύπτει από κακομελετημένα και κακοκατασκευασμένα έργα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μα γιατί χωρίς ολοκληρωμένες και ενδελεχείς τις Εθνικές Τεχνικές Προδιαγραφές, πώς θα σχεδιάσει κάποιος μηχανικός ή αρχιτέκτονας ορθά λεπτομέρειες ενός έργου; Πώς θα εφαρμόσει ορθά ένας τεχνίτης ένα υλικό σε ένα υπόστρωμα που είναι λάθος και τι ευθύνη τελικά φέρει αυτός.

Οι πλημμελείς μελέτες και οι λάθος εφαρμογές φέρνουν τριβή στην παραλαβή των έργων, στα προβλήματα που παρουσιάζονται πολύ σύντομα κλπ.

Αλλά και οι ελάχιστες μεσαίες επιχειρήσεις δεν μπορούν να είναι εξωστρεφείς. Πώς να ανταγωνιστούν ξένες γερμανικές ή γαλλικές ή ελβετικές εταιρείες, όταν δεν έχουν εκείνες τις πιστοποιήσεις και εμπειρία σε εκείνα τα απαιτητικά έργα που θα ζητήσουν από την επιχείρησή σου για να συμμετάσχει σε ένα διεθνή διαγωνισμό. Με τι προσωπικό; Με ποια εμπειρία σε προδιαγραφές; Και εδώ αναφερόμαστε σε όλες σχεδόν τις εταιρείες του κλάδου των κατασκευών.

Την εκπαίδευση των τεχνιτών σήμερα έχουν αναλάβει εταιρείες που παράγουν προϊόντα μόνωσης ή εμπορεύονται μεγάλους οίκους του εξωτερικού. Αλλά αυτό δεν αποτελεί εχέγγυο μιας ορθής εφαρμογής. Αυτός που προσπαθεί να εφαρμόσει κατά γράμμα τα όσα έμαθε κατά την ολιγόωρη αυτή εκπαίδευση, διαπιστώνει πολύ σύντομα ότι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί εκείνους που περιόρισαν στάδια και υλικά κατά την εφαρμογή, αφού δεν μπορεί να τους ανταγωνιστεί σε επίπεδο οικονομικής προσφοράς.

Η έλλειψη ενδελεχών Εθνικών Τεχνικών Προδιαγραφών οδηγεί σε αδυναμία τεχνικής επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης. Τι σχολές να δημιουργήσεις αν δεν έχεις την αρμόζουσα πιστοποιημένη ύλη.
Οδηγεί όμως και σε κάτι άλλο ακόμη σοβαρότερο: υψηλότατο κόστος διαβίωσης.

Αυτό προκύπτει από την αδυναμία ορθού σχεδιασμού και μάλιστα σε βάθος. Σε τι βάθος να φτάσει κάποιος σε σχεδιασμό όταν όλα πρέπει να ανακαλύψει μόνος του. Όταν δεν έχει τα κατάλληλα εργαλεία που θα τον βοηθήσουν. Όταν δεν έχεις διαδικασίες και πρέπει να δημιουργήσεις από την αρχή ή να μελετήσεις τις υφιστάμενες για να τις βελτιώσεις.

Μερικά παραδείγματα: Οι κακότεχνοι δρόμοι έχουν κόστος στα αυτοκίνητα με βλάβες σε εξαρτήματα αλλά και σε ζωές σε κάποιες περιπτώσεις.

Το Δημόσιο σπαταλά χρήματα για ανακατασκευές και επισκευές που θα μπορούσαν να είναι περιορισμένες κατά τα 4/5 αν είχαν ακολουθηθεί κατά τη φάση της κατασκευής ορθές μελέτες και ορθές εφαρμογές. Για τις πρώτες όμως δεν υπήρχαν Εθν. Προδιαγραφές και για τις δεύτερες δεν υπάρχουν Τεχνικές Σχολές.

Σήμερα οι ισχύουσες ΕΤΕΠ είναι ελλιπείς, περιληπτικές και κατά συνέπεια δεν μπορούν να αποτελέσουν διδακτική ύλη, αλλά και άγνωστες ακόμη στο μεγαλύτερο μέρος του Τεχνικού Κόσμου.

Η έλλειψη σχεδιαστικής κουλτούρας στην χώρα μας οφείλεται στο γενονός ότι η Ελλάδα δεν είναι μια βιομηχανική χώρα. Η μηχανή απαιτεί διαδικασίες και δε συγχωρεί λάθη. Άρα απαιτεί προδιαγραφές στην παραγωγή, στην λειτουργία, στις διαδικασίες και κατά την κατασκευή.

Αυτό εξαναγκάζει σε σχεδιασμό και καλλιεργεί μια κουλτούρα σχεδιασμού και μεθοδολογικής ακρίβειας που αποτρέπει τα λάθη.

Στην Ελλάδα αυτό δε συμβαίνει. Ελπίζουμε ότι τόσο η Νομοθετική όσο και η Εκτελεστική εξουσία να σκύψουν πάνω στο μεγάλο αυτό πρόβλημα που προκαλεί την κρίση ανταγωνιστικότητας της οικονομίας.
Επιχειρήσεις που αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα σε συνθήκες απίστευτης τριβής, που κατατρώει τον ελεύθερο χρόνο και το μεράκι, δύσκολα θα βρουν αδιάθετες δυνάμεις για να στραφούν σε καινοτομίες και ανάπτυξή τους τεχνολογικά και ποιοτικά.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΙΟ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΞΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ.

Αυτό που συμβαίνει στις πιο επιτυχημένες οικονομίες, είναι η ύπαρξη ισχυρής Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, και Ενδελεχών Τεχνικών Προδιαγραφών οι οποίες διαχέονται σχεδόν σε κάθε τομέα της κοινωνικής δράσης.

Στον Κατασκευαστικό Τομέα εν προκειμένω, υπάρχουν Δημόσιες Τεχνικές Σχολές Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ή μέσα από συγχρηματοδότηση μεγάλων τεχνικών εταιρειών και του Δημοσίου.

Ο σοβατζής περνάει από Σχολή. Ο μπετατζής το ίδιο. Ο τεχνίτης μονωτής επίσης. Όλα τα τεχνικά επαγγέλματα του Κλάδου έχουν τις αντίστοιχες Σχολές τους.

Ο επιχειρηματίας που εφαρμόζει συστήματα μονώσεων για παράδειγμα, προσλαμβάνει πιστοποιημένους τεχνικούς και δεν χρειάζεται να τους εκπαιδεύσει από την αρχή. Πλειοδοτεί σε ποιότητα για να ανταγωνιστεί τους ανταγωνιστές του και αυτό με τη σειρά του τον στρέφει στην ανάπτυξη καινοτόμων εφαρμογών, προϊόντων και εργαλείων. Η επιχείρησή του είναι εξωστρεφείς αφού έχει τις Προδιαγραφές και το κατάλληλο προσωπικό που γνωρίζει να τις εφαρμόσει και ασφαλώς δεν έχει προβλήματα με τα θέματα ατομικής ασφαλείας των εργαζομένων, καθώς αυτή η κουλτούρα έχει ενσωματωθεί σε αυτούς από τη Σχολή τους και θεωρούν αυτονόητη την τήρησή τους.

ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ ΕΝΑ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ-ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ-ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ.

Η επίλυση αυτού του σημαντικότατου κατά την άποψή μας προβλήματος της έλλειψης Επαγγελματικής Τεχνικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης απαιτεί μια σειρά από βήματα που θεωρούμε αναγκαία προς την ίδρυση τέτοιων σχολών.

Το πρώτο είναι η κατανόηση από την Κυβέρνηση της τεράστιας για τη χώρα οικονομικής ζημίας από τη σημερινή κατάσταση και της δυναμικής που θα μπορούσε να προκύψει από μια τέτοια επένδυση. Σε αυτό είμαστε πρόθυμοι να καταδείξουμε μέσα από πολλά παραδείγματα και την οικονομική τους ανάλυση, αυτό που ισχυριζόμαστε.

Το δεύτερο είναι να ξεκινήσει μια συζήτηση (με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα) από εκπροσώπους των αρμόδιων φορέων ΤΕΕ, Πολυτεχνικές και Τεχνολογικές Ανώτατες Σχολές, του ΕΛΟΤ, του Υπουργείου Παιδείας και εκπροσώπων του Κατασκευαστικού Κλάδου για την εξέταση των υφιστάμενων εθνικών τεχνικών προδιαγραφών ΕΤΕΠ, τις διαπιστώσεις σε ελλείψεις θεματολογικές αλλά και ως προς την πληρότητά τους, ώστε να αποτελέσουν ύλη για επαγγελματικές σχολές αλλά και τη διαδικασία επιλογής των προσώπων των επιτροπών που θα αναλάβουν την υλοποίηση συμπλήρωσης και ολοκλήρωσης των ΕΤΕΠ.

Το τρίτο είναι να ξεκινήσει μια συνεργασία των ΤΕΙ με τους αρμόδιους επαγγελματικούς φορείς ώστε να προκύψουν συνέργειες στην εκπαίδευση των φοιτητών τους αλλά και να γεννηθεί μια νέα σχέση από την οποία να προκύψουν συνεργασίες με τις εταιρείες σε ζητήματα ανάπτυξης τεχνολογίας και καινοτόμων προϊόντων.

Τέλος το τελικό στάδιο είναι η αναβάθμιση του Επαγγελματικού Λυκείου, η διαφήμισή του για να αυξηθεί η δημοφιλία του στους γονείς και τα παιδιά και η επανεξέταση των μαθημάτων και ο εκσυγχρονισμός τους.

Η υλοποίηση των επαγγελματικών σχολών θα μπορούσε να γίνει είτε από το Δημόσιο μέσω επέκτασης και αναβάθμισης των υφιστάμενων είτε μέσα από ΚΕΚ που θα ήθελαν να αναλάβουν ένα τέτοιο έργο το οποίο θα παρέχει τουλάχιστον διετή φοίτηση και ολοκληρωμένη πρακτική.

Γιώργος Μαυρουλέας
Μέλος του ΔΣ του Πανελληνίου Συνδέσμου Εταιρειών Μόνωσης
Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος της MONOSCIENCE

B2Green
By B2Green.gr 20:01, 19/11/2019
Sto Therm
Rizakos
Calda Energy - Aermec
Knauf
NanoDomi
Bravo Awards 2019
ΕΛΙΠΥΚΑ - 1ο Συνέδριο Πυροπροστασίας Κατασκευών
Climatherm Energy 2020»
Verde.Tec 2020»
Energy Commodities 2020»
B2Green.gr Εγγραφή Newsletter

Επίσημοι Υποστηρικτές Των:

Σύνδεσμος Εταιριών Φωτοβολταϊκών
Ashrae Hellenic Chapter
Ελληνικό Ινστιτούτο Παθητικού Κτιρίου
Association of Energy Engineers - Ελληνικό Παράρτημα
Institute of Zero Energy Buildings
Πανελλήνιος Σύλλογος Πιστοποιημένων Ενεργειακών Επιθεωρητών - ΠΣΥΠΕΝΕΠ
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εταιριών Μόνωσης - ΠΣΕΜ
Ένωση Βιομηχανιών Ηλιακής Ενέργειας - ΕΒΗΕ
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Διογκωμένης Πολυστερίνης - ΠΑ.ΣΥ.ΔΙ.Π.
Πανελλήνια Ομοσπονδία Εμπόρων & Βιοτεχνών Υαλοπινάκων - ΠΟΕΒΥ
Σύνδεσμος Ελλήνων Κατασκευαστών Αλουμινίου - ΣΕΚΑ
Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Προστασίας Περιβάλλοντος - ΠΑΣΕΠΠΕ
ΠΟΒΑΣ
ΚΑΠΕ EnergyHUBforALL