Main Menu

εξοικονόμηση - ενέργεια - ΑΠΕ - θέρμανση - δόμηση - περιβάλλον
ενημέρωση - business - τεχνολογία - οδηγός αγοράς


ΠΡΟΣΟΧΗ: Η ροή ενημέρωσης του B2Green έχει μεταφερθεί στο news.B2Green.gr

Εξοικονομώ-Αυτονομώ με Europa

Χωροταξία, χρήσεις γης, εκτός σχεδίου κλπ.: Το πλήρες τελικό κείμενο της Επιτροπής Πισσαρίδη

Χωροταξία, χρήσεις γης, εκτός σχεδίου κλπ.: Το πλήρες τελικό κείμενο της Επιτροπής Πισσαρίδη

Civiltech

Παρουσιάστηκε χθες το επίσημο τελικό κείμενο της έκθεσης με το Σχέδιο Ανάπτυξης που εκπόνησε η Επιτροπή Πισσαρίδη. Η Έκθεση αυτή παρουσιάζει ένα συνεκτικό σχέδιο ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία. Οι δράσεις που προτείνονται βασίζονται σε οικονομική ανάλυση και την εμπειρία εφαρμογής πολιτικών στην πράξη. Εξειδικεύονται με βάση τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας, τις πρόσφατες εξελίξεις και διεθνείς τάσεις. Κεντρικός στόχος είναι η συστηματική αύξηση του κατά κεφαλήν πραγματικού εισοδήματος, ώστε αυτό να συγκλίνει σταδιακά με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Επιπλέον βασικοί στόχοι κατά τη διαδικασία σύγκλισης είναι η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Ανάμεσα στα υπόλοιπα κεντρικά διαρθρωτικά ζητήματα της ελληνικής οικονομίας, η Επιτροπή ανέπτυξε την υφιστάμενη κατάσταση καθώς και τις αντίστοιχες προτάσεις για τη χωροταξία. Διαβάστε παρακάτω το πλήρες κειμενο της συγκεκριμένης ενότητας:

Χωροταξία

Ο καθορισμός των χρήσεων γης και η αποτύπωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας είναι σημαντικοί παράγοντες για την οικονομική ανάπτυξη όσο και για την προστασία του περιβάλλοντος μιας χώρας. Η ασάφεια σχετικά με τις χρήσεις γης και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας αποτρέπει τις επιχειρήσεις από το να επενδύουν καθώς αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο δικαστικών αμφισβητήσεων για την ιδιοκτησία που απέκτησαν ή για το δικαίωμά τους να χρησιμοποιήσουν τη γη με τον τρόπο που σχεδιάζουν. Η ασάφεια είναι εξίσου επιζήμια για την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς η οικιστική ανάπτυξη γίνεται άναρχα και βιομηχανικές ή τουριστικές επενδύσεις ενδέχεται να πραγματοποιούνται σε περιβαλλοντικά ευαίσθητες περιοχές που χρήζουν προστασίας.

Δείκτες

Η Ελλάδα υστερεί σημαντικά σε θέματα χωροταξίας σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ο δείκτης Registering Property του Doing Business Report 2020 της Παγκόσμιας Τράπεζας κατατάσσει την Ελλάδα 156η μεταξύ 187 χωρών. Ο δείκτης αυτός εξετάζει τις διαδικασίες που απαιτούνται για την αγορά γης, καθώς και την ποιότητα του συστήματος διαχείρισης της γης και καταγραφής δικαιωμάτων ιδιοκτησίας

Η υστέρηση της Ελλάδας σε θέματα χωροταξίας αποτυπώνεται και από το γεγονός ότι χρήσεις γης έχουν καθοριστεί σε λιγότερο από το μισό της χώρας. Το 2016, μόνο 16% των δημοτικών ενοτήτων της χώρας είχαν εγκεκριμένο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) ή Σχέδιο Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ). Για 31% των δημοτικών ενοτήτων, η κατάρτιση τέτοιων σχεδίων ήταν σε εξέλιξη, ενώ για το υπόλοιπο 53% η διαδικασία δεν είχε ξεκινήσει*. Αντίθετα, στις περισσότερες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, χρήσεις γης έχουν καθοριστεί για το σύνολο της επικράτειάς τους.

Τα ΓΠΣ, και πιο πρόσφατα τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ), καθορίζουν ποιες περιοχές σε μια χωρική ενότητα είναι οικιστικές (με υπάρχουσα ή προβλεπόμενη οικιστική ανάπτυξη), ποιες είναι επιχειρηματικές (βιομηχανικά πάρκα, κλπ.), ποιες είναι περιοχές προστασίας (όπου τίθενται περιορισμοί ή και απαγορεύσεις στις χρήσεις γης και στη δόμηση, π.χ. δασικές περιοχές), και ποιες μπορούν να υποδεχθούν ένα συνδυασμό δραστηριοτήτων (με σκοπό την ορθολογική κατανομή και συσχέτιση των χρήσεων γης). Η απουσία σχεδίων χρήσεων γης συνεπάγεται ότι οικιστικές και επιχειρηματικές αναπτύξεις μπορούν να λαμβάνουν χώρα άναρχα, π.χ. οικιστικές αναπτύξεις σε περιοχές που ενδεχομένως να χαρακτηρίζονταν προστασίας, ή επιχειρηματικές αναπτύξεις σε περιοχές που ενδεχομένως να χαρακτηρίζονταν οικιστικές ή προστασίας. Ενδεικτικά, το 2012, σε περιοχές εκτός σχεδίου βρίσκονταν 66% των ελληνικών επιχειρήσεων, σε οικιστικές περιοχές βρίσκονταν το 21%, ενώ μόνο το 13% βρίσκονταν σε περιοχές που είχαν χωροθετηθεί ως επιχειρηματικές**.

Ο καθορισμός χρήσεων γης στην Ελλάδα υποφέρει και από άλλα προβλήματα πέρα από την έλλειψη ΓΠΣ για μεγάλο μέρος της χώρας. Στις περιοχές με εγκεκριμένα ΓΠΣ, συχνά οι προβλέψεις για τις μελλοντικές οικιστικές ανάγκες ήταν μη ρεαλιστικές και πρακτικά μη υλοποιήσιμες. Επίσης, η κατάρτιση και ολοκλήρωση των πολεοδομικών μελετών στις περιοχές με εγκεκριμένα ΓΠΣ γίνεται συνήθως με τόσο αργούς ρυθμούς ώστε πρακτικά οι μελέτες να μην φτάνουν παρά σπάνια στην έγκριση των σχετικών ρυμοτομικών σχεδίων.

Αντίστοιχα προβληματική με τον καθορισμό χρήσεων γης είναι η αποτύπωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που δεν διαθέτει εθνικό κτηματολόγιο για το σύνολο της επικράτειας. Δασικό κτηματολόγιο (δασικοί χάρτες) για το σύνολο της επικράτειας επίσης δεν υπάρχει. Τόσο το εθνικό κτηματολόγιο όσο και οι δασικοί χάρτες βρίσκονται υπό κατάρτιση, και σημαντική πρόοδος έχει επιτευχθεί σε κάποιες περιπτώσεις.

Η ελλιπής αποτύπωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας συνδέεται στενά με τις δυσκολίες στον καθορισμό χρήσεων γης. Για παράδειγμα, είναι ευκολότερο να χαρακτηριστεί μια έκταση ως δασική αν αυτή ανήκει στο κράτος, από το αν αμφισβητείται από ιδιώτες.

Τα προβλήματα με τον καθορισμό χρήσεων γης και την αποτύπωση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας έχουν ιστορικές ρίζες. Είναι επίσης προβλήματα σχετικά δυσεπίλυτα: για παράδειγμα, ο καθορισμός μια περιοχής ως προστασίας, συνεπάγεται τη μείωση της αξίας των ακινήτων που βρίσκονται στην περιοχή αυτή, και επομένως ισχυρές πιέσεις από τους ιδιοκτήτες, των οποίων η αξία της περιουσίας τους μειώνεται. Η δυσκολία στην επίλυση των προβλημάτων έχει ως συνέπεια αυτά να διαιωνίζονται, με αρνητικές συνέπειες τόσο για την οικονομική ανάπτυξη όσο και για την προστασία του περιβάλλοντος. Η ασάφεια σχετικά με τις χρήσεις γης και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας δημιουργεί επίσης πρόσφορο έδαφος για διαφθορά στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας που ασχολούνται με τα αντίστοιχα ζητήματα.

Ο χωροταξικός σχεδιασμός στην Ελλάδα αναλώνεται κυρίως στο να ρυθμίζει προβλήματα που έχουν κληροδοτηθεί από το παρελθόν. Για παράδειγμα, πολλές χωροταξικές διατάξεις την τελευταία δεκαετία αφορούν την τακτοποίηση αυθαιρέτων κτισμάτων. Ένας λόγος μάλιστα που η κατάρτιση δασικών χαρτών καθυστερεί είναι η ύπαρξη αυθαιρέτων οικισμών σε δασικές περιοχές. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και χρόνο από τις αρμόδιες αρχές. Ως συνέπεια, λίγος χρόνος απομένει για τον σχεδιασμό που αφορά την αντιμετώπιση των μελλοντικών προκλήσεων για τις πόλεις και την ύπαιθρο, όπως η κλιματική αλλαγή, οι φυσικές καταστροφές και η καλύτερη διαχείριση των φυσικών πόρων.

Αγκυλώσεις και προτάσεις πολιτικής

Η ολοκλήρωση του κτηματολογίου και των δασικών χαρτών μέσα στα επόμενα λίγα χρόνια αποτελεί σημαντική προτεραιότητα οικονομικής πολιτικής για τη χώρα. Παράλληλα θα πρέπει το κτηματολόγιο να διασυνδεθεί και να διαλειτουργήσει υποστηρίζοντας ψηφιακά το σύνολο των υπηρεσιών που σχετίζονται με ιδιοκτησία ακινήτων, όπως μεταβιβάσεις, μισθώσεις, φορολογία, αδειοδότηση, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, περιβαλλοντολογικοί έλεγχοι, και παροχή ανοιχτών δημόσιων δεδομένων.

Εξίσου σημαντική προτεραιότητα οικονομικής πολιτικής θα πρέπει να αποτελεί ο καθορισμός χρήσεων γης σε όλη την επικράτεια. Η κατάρτιση και θεσμοθέτηση των ΤΠΣ είναι σκόπιμο να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς.

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, και μέχρι να ολοκληρωθούν τα ΤΠΣ, θα πρέπει να υπάρχει μέριμνα για να περιοριστεί η άναρχη δόμηση. Νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό της εκτός σχεδίου δόμησης είναι πολύ σημαντικές προς αυτή την κατεύθυνση. Θα πρέπει επίσης να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην ολοκλήρωση και έγκριση των υφιστάμενων πολεοδομικών μελετών, με προτεραιότητα στις περιοχές όπου ασκούνται οικιστικές πιέσεις ή υπάρχουν κρίσιμες και διαπιστωμένες οικιστικές ανάγκες.

Νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό της εκτός σχεδίου δόμησης, θα μπορούσαν να συνοδευτούν από την παροχή θετικών κινήτρων σε κάποιες περιπτώσεις. Παράγοντες που αποτρέπουν τις επιχειρήσεις από το να εγκατασταθούν σε κάποια βιομηχανικά ή επιχειρηματικά πάρκα περιλαμβάνουν την ποιότητα των υποδομών που αυτά προσφέρουν καθώς και το ύψος των χρεώσεων. Θα μπορούσε, ενδεχομένως να δοθεί περισσότερο βάρος σε αυτούς τους παράγοντες (παράλληλα με τα αρνητικά κίνητρα για την εγκατάσταση σε περιοχές εκτός σχεδίου), ώστε η εγκατάσταση στα πάρκα να καταστεί περισσότερο ελκυστική επιλογή για τις επιχειρήσεις.

Η κατάρτιση ΤΠΣ απαιτεί τη συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο δήμοι είναι σκόπιμο να έχουν λόγο στον καθορισμό των χρήσεων γης στην επικράτειά τους, καθώς γνωρίζουν καλύτερα τις τοπικές ανάγκες και συνθήκες. Η κατάρτιση των ΤΠΣ θα πρέπει να αναλαμβάνεται από τους ίδιους τους δήμους, με την κεντρική διοίκηση να καθορίζει κανόνες που να διασφαλίζουν ότι τα ΤΠΣ θα είναι συμβατά μεταξύ τους καθώς και με τον υπερκείμενο σχεδιασμό, και την περιφέρεια να παρέχει περισσότερο εξειδικευμένες κατευθύνσεις. Το υπόδειγμα αυτό ακολουθείται, με μικρές παραλλαγές, σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ενώ η Ελλάδα έχει υιοθετήσει ένα παρόμοιο υπόδειγμα, η λειτουργία του στην πράξη έχει αποδειχθεί προβληματική. Πολλοί δήμοι δεν έχουν την τεχνογνωσία και τους πόρους να καταρτίσουν ΤΠΣ τα οποία να είναι συμβατά με έναν ορθολογικό χωροταξικό σχεδιασμό. Υπόκεινται επίσης σε πιέσεις από ιδιοκτήτες ακινήτων που έχουν να χάσουν από μια αλλαγή χρήσεων γης. Η μικρή πρόοδος που έχει σημειωθεί με την κατάρτιση ΤΠΣ οφείλεται σε σημαντικό βαθμό σε αυτούς τους παράγοντες***.

Η κεντρική διοίκηση θα πρέπει να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα ολοκλήρωσης των ΤΠΣ για όλη την επικράτεια και να ενισχύσει τη διαδικασία με τους εξής τρόπους. Πρώτον, θα πρέπει να βελτιώσει την ικανότητα και τα κίνητρα των δήμων να καταρτίσουν ΤΠΣ, παρέχοντάς τους περισσότερους πόρους και τεχνογνωσία. Το θέμα αυτό συνδέεται με τη γενικότερη διοικητική αποκέντρωση που προτείνεται στην Ενότητα 4.1. Η κεντρική κυβέρνηση θα μπορούσε να βελτιώσει περαιτέρω τα κίνητρα, παρέχοντας περισσότερους πόρους στους δήμους που ολοκληρώνουν ταχύτερα την κατάρτιση ΤΠΣ. Θα πρέπει επίσης να ενισχυθούν οι διαδικασίες διαβούλευσης στην κατάρτιση των ΤΠΣ, και αυτές να προβλέπονται από τα αρχικά στάδια εκπόνησής τους.

Ένας δεύτερος τρόπος με τον οποίο η κεντρική διοίκηση θα πρέπει να ενισχύσει τη διαδικασία κατάρτισης ΤΠΣ είναι να ασκήσει καλύτερα τον επιτελικό και συντονιστικό της ρόλο. Θα πρέπει να καθορίσει σαφείς κανόνες και οδηγίες για τον χωροταξικό σχεδιασμό, που να μην αλλάζουν συχνά, όπως γίνεται μέχρι τώρα. Οι κανόνες και οι οδηγίες είναι σκόπιμο να είναι κωδικοποιημένοι σε εύχρηστα εγχειρίδια. Η κεντρική διοίκηση θα πρέπει να καθορίσει επίσης ενιαία μεθοδολογία για την κατάρτιση ΤΠΣ και ενιαία σχεδιαστικά πρότυπα. Θα πρέπει ακόμα να παρακολουθεί στενά τη διαδικασία, ώστε τυχόν καθυστερήσεις να ελαχιστοποιούνται.

Οι περισσότερες από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν ισχύουν μέχρι τώρα. Ως προς τις αλλαγές της νομοθεσίας, για παράδειγμα, μέσα στην τελευταία δεκαετία έχει μεταβληθεί τουλάχιστον τέσσερις φορές η χωροταξική και η πολεοδομική νομοθεσία και πέντε φορές ο δασικός κώδικας. Το ζήτημα της πολυπλοκότητας αναλύεται περισσότερο στην Ενότητα 4.1, όπου παρουσιάζονται και προτάσεις αντιμετώπισής του.

Ο επιτελικός ρόλος της κεντρικής διοίκησης θα είναι σημαντικό να περιλαμβάνει και ζητήματα στρατηγικής. Για παράδειγμα, οι κανόνες και οδηγίες για την κατάρτιση ΤΠΣ σε τουριστικούς δήμους θα πρέπει να είναι συμβατοί με σαφείς στρατηγικές κατευθύνσεις για την ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα. Όπως επισημαίνεται στην Ενότητα 6.2, τέτοιες κατευθύνσεις γενικά απουσιάζουν.

Ένα χωροταξικό εργαλείο, το οποίο χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο είναι τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ), τα οποία καθορίζουν το χωροταξικό πλαίσιο μιας συγκεκριμένης επένδυσης. Η έγκριση μιας επένδυσης μέσω ΕΠΣ παρέχει ασφάλεια στην επενδύουσα επιχείρηση καθώς την προφυλάσσει από μελλοντικές δικαστικές αμφισβητήσεις, και ταυτόχρονα συμβάλλει στην ορθολογική διαχείριση των χρήσεων γης στην περιοχή εγκατάστασης της επένδυσης. Είναι όμως απαραίτητο να καθορίζεται με συγκεκριμένες κατευθύνσεις και οδηγίες η συμβατότητα μεταξύ ΕΠΣ και ΤΠΣ, ώστε να αποφεύγονται συνεχείς και ανακυκλούμενες αντιφάσεις μεταξύ των σχεδίων. Τα ΕΠΣ μπορούν να είναι χρήσιμο εργαλείο για την προώθηση επενδύσεων, όμως δεν μπορούν να υποκαθιστούν από μόνα τους τον ενιαίο χωροταξικό σχεδιασμό που εμπεριέχει ένα ΤΠΣ. Θα πρέπει επομένως να αντιμετωπίζονται ως λύση που να χρησιμοποιείται μόνο για σημαντικές επενδύσεις σε επιλεγμένες περιοχές. Στην κατεύθυνση αυτή, θα πρέπει να εξειδικευθούν περαιτέρω οι προϋποθέσεις για τις περιπτώσεις σχεδιασμού μέσω ΕΠΣ.

Η πρόσβαση των πολιτών και επιχειρήσεων σε χωροταξικά και περιβαλλοντικά δεδομένα είναι ελλιπής. Είναι υψηλής σημασίας οι πολίτες και οι επιχειρήσεις να έχουν εύκολη τέτοια πρόσβαση, και τα δεδομένα θα πρέπει να έχουν προκύψει από επιστημονικά τεκμηριωμένες μελέτες. Η δημόσια πρόσβαση σε χωροταξικά και περιβαλλοντικά δεδομένα θα διευκολύνει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των επενδύσεων από τις επιχειρήσεις αλλά και από τους πολίτες (π.χ. αγορά κατοικίας). Ενδεικτικά, μια επιχείρηση θα μπορεί να καταρτίσει ευκολότερα μια μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για μια επένδυση αν τα περιβαλλοντικά δεδομένα που απαιτούνται για τη μελέτη είναι διαθέσιμα σε δημόσιο διαδικτυακό τόπο. Επίσης, η μελέτη αυτή θα μπορεί να εγκριθεί ταχύτερα από τη δημόσια διοίκηση, χωρίς κίνδυνο δικαστικών αμφισβητήσεων.

Το ζήτημα της ελλιπούς πρόσβασης σε χωροταξικά και περιβαλλοντικά δεδομένα συνδέεται με αυτό των περιορισμένων διαδικασιών δημόσιας διαβούλευσης κατά τη λήψη αποφάσεων χωροταξικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Οι διαβουλεύσεις συχνά περιορίζονται σε απλή ανάρτηση ενός σχεδίου σε διάφορες ιστοσελίδες, χωρίς επαρκή αιτιολόγηση για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις και χωρίς επαρκή ενημέρωση του κοινού και δημόσια εμφάνιση των σχολίων που υποβάλλονται. Η θέσπιση ανοικτών και ουσιαστικών διαδικασιών διαβούλευσης θα ενίσχυε τον δημόσιο έλεγχο των περιβαλλοντικών ρυθμίσεων και θα αποτελούσε θεσμικό αντίβαρο στην παρουσία των οικονομικά ισχυρότερων.

Ένα τελευταίο και ιδιαίτερα σημαντικό ζήτημα αφορά τους περιβαλλοντικούς ελέγχους. Οι έλεγχοι συμμόρφωσης με την περιβαλλοντική νομοθεσία είναι απαραίτητοι τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για ισότητα των πολιτών και των επιχειρήσεων απέναντι στους νόμους. Οι περιβαλλοντικές παραβάσεις στην Ελλάδα είναι συχνό φαινόμενο, όπως τεκμηριώνεται και από τις καταδίκες της χώρας από τα ευρωπαϊκά όργανα. Η ασάφεια σχετικά με τις χρήσεις γης εξηγεί σε σημαντικό βαθμό την έκταση του φαινομένου. Παράλληλα όμως απαιτείται ενίσχυση των μηχανισμών συμμόρφωσης. Ο θεσμός της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος, ο οποίος έχει εισαχθεί στη χώρα από το 2001, είναι απαραίτητος προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται όμως να ενισχυθεί τόσο σε πόρους όσο και σε θεσμική ανεξαρτησία.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η Επιθεώρηση Περιβάλλοντος (που ονομάζεται, πλέον, Σώμα Επιθεωρητών και Ελεγκτών Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας) να μην υπάγεται πλέον στο ΥΠΕΝ αλλά να καταστεί Ανεξάρτητη Αρχή, στην οποία να υπαχθούν και οι περιφερειακές υπηρεσίες επιθεώρησης. Ανεξάρτητες Αρχές επιφορτισμένες με την προστασία του περιβάλλοντος και την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας υπάρχουν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Ανεξάρτητη Αρχή που είναι επιφορτισμένη με τους σκοπούς αυτούς είναι η Environment Agency, και έχει περίπου 10600 υπαλλήλους. Σε αντίθεση, στην Επιθεώρηση Περιβάλλοντος στο ΥΠΕΝ απασχολούταν 17 υπάλληλοι το 2015, στους οποίους μπορούν να προστεθούν οι 224 που απασχολούταν στις περιφερειακές επιθεωρήσεις****. Εξαιτίας της υποστελέχωσης, ο αριθμός των περιβαλλοντικών ελέγχων έχει μειωθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Η Επιθεώρηση Περιβάλλοντος έχει επίσης υποβαθμιστεί από ειδική υπηρεσία σε μια απλή υπηρεσιακή μονάδα του ΥΠΕΝ, χωρίς αρμοδιότητα επιβολής κυρώσεων. Η δυσαναλογία πόρων και θεσμικής ισχύος της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος με τη σπουδαιότητα του έργου που έχει να επιτελέσει, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που περιβαλλοντικά ζητήματα είναι ζωτικής σημασίας διεθνώς, είναι κραυγαλέα.


* Τα στοιχεία προέρχονται από τη μελέτη Βεζυριαννίδου, Σ., https://www.kathimerini.gr/economy/local/888402/chorispoleodomiko-schediasmo-i-misi-ellada/.
** Μπαλτάς, Μ. (2019), «Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης Επιχειρηματικών Πάρκων, Βιομηχανίας και Εφοδιαστικής 2018-2040»
***  Βεζυριαννίδου, Σ. και Κ. Λαλένης (2018), «Το Διοικητικό Σύστημα Οργάνωσης του Χωρικού Σχεδιασμού στην Ελλάδα με τη Μεταρρύθμιση ‘Καλλικράτης’»
**** Τα στοιχεία για το Ηνωμένο Βασίλειο προέρχονται από τον σύνδεσμο https://www.gov.uk/government/organisations/environment-agency/about. Ο αριθμός των επιθεωρητών είναι μικρότερος καθώς το προσωπικό της Environment Agency έχει και άλλα καθήκοντα.

B2Green
By B2Green.gr 16:14, 24/11/2020